نمیدونم چی بگم؟

ولی خیلی به خدا و راهنماییهاش نیاز دارم.

خیلی بده که تو همش بخندی ولی هیچکی نفهمه یه وقتایی هم گریه میکنی.

چیزای جدید بعضی وقتا خیلی عجیبن.عجیب و مرموز.

چه وقتایی باید جدید رو به قدیم ترجیح داد؟

اصلا باید چیکار کرد؟ باور کرد؟ بی تفاوت بود؟ به آب و آتیش زد؟

آخه چقدر باید صبر کرد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

احساس میکنم این ظرفم همواره پره اما من متوجه نیستم.

(اگه نمیدونین ظرف یعنی چی اینو بخونین:  http://sheshominkaktoos.blogfa.com/post-6.aspx   )

خوبین؟چه خبر؟

من خیلی ناراحتم .یه چیزایی باید بشه که نمیشه.شما دعا کنین شاید شد.

تا حالا شده یک سری حس از یک سری مسائل و مشکلات بهتون منتقل بشه که شما ندونین بالاخره برآیندش خوبه یا بده؟

مثلا چند تا مسئله روزمره یا غیر روزمره داری و به حر حال بعضی خوشحال کننده وبعضی چندان خوشآیند نیست چندتاشون هم خوب هم بد..اما تو نمیدونی در کل وضعیت چه جوریه.

من به این میگم حسهای متناقض.

نمیدونم من الان باید با این حسهام چیکار کنم؟

هر جای ذهنم یه سری فکر ریخته که بی نتیجه مونده.

(من از عزیزانی که بنا به یه سری از دلایل نتونستم بهشون سر بزنم عذرخواهی میکنم.)